Rok temu opiekun duchowy oraz para rejonowa Domowego Kościoła rodzinnej gałęzi Ruchu Światło-Życie Rejonu Lublinieckiego, zaplanowali na pierwszy weekend marca 2019 OAZĘ MODLITWY w Oblackiej Przystani w Kokotku. Wydawało nam się to wtedy bardzo odległym wydarzeniem. Czas szybko jednak płynie i w zaplanowanym terminie 25 rodzin czyli prawie 100 osób, spędziło 3 dni na OAZIE MODLITWY pod opieką duchową Ojca Waldemara Janeckiego OMI. Tematem przewodnim było miłosierdzie Boże i nasze, codzienne, względem bliźniego. Intrygujący temat " Skandal miłosierdzia" w innym niż potoczne rozumieniu słowa "skandal", w uczestnikach wzbudził głęboką refleksję i poruszenie serc. Duchowy rozwój nie ograniczał się do eucharystii, konferencji, spotkań w kręgach, ale był też czasem wspólnej zabawy, kawy, długich rozmów. Trudno opisać jak Duch Święty działał w sercach i rodzinach przez ten czas, dlatego poniżej relacje płynące prosto z serca, umieszczane przez uczestników oazy praktycznie zaraz po naszym powrocie do domów, na forum grupy. Myślę, że czytającym, te świadectwa przybliżą uczestników, atmosferę a także pozwolą na osobiste przemyślenia miłosierdzia, ba może nawet wzbudzą chęć wstąpienia do kręgów Domowego Kościoła. Owocnej lektury. Polecamy również kilkanaście zdjęć w zakładce Galeria.

Agnieszka: Straciłam głos ale WhatsApp działa. Chciałam na koniec tylko powiedzieć, że podczas tej Oazy byłam bardzo wdzięczna za dar wspólnoty. Tu jest siła. Myślę, że nikt nie był tam przypadkowo. I każdy był bardzo ważną cząstką naszej wspólnoty. Odczułam też że Duch Święty działał z mocą. Podczas świadectwa chciałam też podziękować wszystkim za modlitwę ............. Chwała Panu. Agnieszka - ta co głos straciła.
Agnieszka: Olga wytłumaczyła przed chwilą koleżance co to jest Oaza - to jest takie coś, że rodzice się modlą, a my się bawimy.
Małgosia: Moje dzieci też tak tłumaczą.
Beata: My nie mogliśmy zostać po mszy, więc tutaj chciałam w imieniu moim i Heńka podziękować za kolejną, piękną Oazę Modlitwy. Podczas naszych spotkań, mimo przeziębienia, czułam radość, wzruszenie i niesamowity spokój, a w sobotni wieczór po przejściu z mężem przez symboliczną bramę miłosierdzia i uklęknięcia przed Najświętszym Sakramentem, poczułam się tak jak przed laty, kiedy na ołtarzu ślubowaliśmy sobie miłość. Niesamowite. Dziękuję wszystkim Wam za wspaniałą atmosferę, .......... i modlitwę. Chciałam jeszcze pochylić się nad diakonią muzyczną, dzięki której to przeżywanie było jeszcze piękniejsze i można było poczuć to wszystko całym sobą. Dziękujemy. Teraz umocnieni i pełni ufności do Pana, możemy wracać do codziennych obowiązków. I do wszystkich - Dobrze że jesteście.

Kasia: Niesamowity czas modlitwy refleksji skupienia i cudowni ludzie. Dziękujemy.

Irena: Dziękujemy za każdego z Was z osobna, czy czuliście, że każdy był kroplą w Morzu Miłosierdzia które nas zalewało? To był cudowny czas w obecności Pana a dla naszej rodziny czas kiedy znowu możemy być razem, bardzo nam tego ostatnio brakuje. Pan wie doskonale czego nam potrzeba i nam to po prostu daje. Chwała Panu. Dziękujemy za ten czas spędzony z Wami, to dla nas ogromna radość, podobnie jak Danka z Andrzejem i Asia z Krzysiem oraz Asia z Adamem my również jako Para Rejonowa zwróciliśmy uwagę jak bardzo duchowo rozwija się nasz Domowy Kościół nastąpiło takie, duchowe przyspieszenie - i to jest piękne pozdrawiamy
Marek: Beata pięknie wyraziła to co i ja bym powiedział, dzięki za ten czas.

Gabriela: Ja pojechałam na oazę modlitwy z wielkim strachem w sobie. W poniedziałek wylądowałam u lekarza z podejrzeniem zawału serca. Ale powiedziałam sobie wezmę ze sobą lekarstwa i jakoś przetrwam. Po prostu bałam sie ze znowu się to powtórzy. Trwało to od poniedziałku do środy. Moj krąg modlił sie za mnie i jakoś przeszło.

Kasia: Nasz Wojtuś pierwszy raz przybiegł wieczorem i zapytał kiedy będziemy modlić się "czuwaj czuwaj do aniołka". Dziękujemy ciocia Ula za piękną modlitwę z dziećmi. Gdy zaczęliśmy się modlić Wojtuś sam nas poprawił "teraz było Ojcze nasz"
Tylko tyle co prawda na razie zapamiętał ale było widać u niego wielkie zaangażowanie i oczywiście za kogo się modlimy? - Za ciocie Kasię i wujka Franka- diakonia wychowawcza. DZIĘKUJĘMY za serce i czas w imieniu naszych dzieci
Kasia z Tomkiem.

Danula: Cudowni ludzie to my Wszyscy, którzy poddajemy się Bożemu prowadzeniu.

Adam: Wspaniale się czyta te wspomnienia. Szkoda, że tak szybko przeminął ten piękny czas. Jesteśmy wdzięczni Bogu za czas oazy modlitwy i dar wspólnoty. 1, 2 i 3 marca 2019 to dla nas kolejna data w historii Bożego Miłosierdzia.

Jola: Jestem bardzo wdzięczna Bogu za dar tego pełnego radości i duchowej głębi spotkania. Dziękuję szczególnie tym którzy byli zaangażowani w przygotowanie i prowadzenie tej oazy. Za dar wspólnoty, piękny śpiew, wspólną modlitwę, budujące rozmowy, piękne wpisy powyżej i Wasze świadectwa życia z Bogiem. Niestety nie było mi dane do końca uczestniczyć razem z Wami ..............przyjęłam to z pokorą bo widocznie taki był Boży plan. Czuwałam więc w domowej ciszy, a Pan Bóg miał czas, aby mnie leczyć. Dobrego i radosnego tygodnia życzę wszystkim.

Kornelia i Piotrek z dziećmi: Dziękujemy serdecznie za wspaniały czas Oazy Modlitwy. Dla nas był to duchowy zastrzyk Bożej miłości na koleje dni naszego zmagania się z codziennością i odkrywania woli Boga. Dziękujemy wszystkim za każdy przejaw życzliwości i dobroci względem całej naszej rodzinki. Czuliśmy się wspaniale wśród Was. Jesteśmy wdzięczni Panu Bogu za dar takiej Wyjątkowej Wspólnoty. Chwała Panu.

Małgosia: Jesteśmy wdzięczni, że mogliśmy już po raz kolejny rodzinnie w tak pięknej Wspólnocie DK słuchać i adorować JEZUSA, zanurzając nasze małżeństwo i zmagania wychowawcze w Bożym Miłosierdziu. Dziękujemy, że mogliśmy się ubogacić Waszą otwartością i świadectwem wiary a także dużą dawką radości podczas wspólnych zabaw i tańców z wodzirejem. Chwała Panu.

Ola: Nie mogłam bezpośrednio uczestniczyć w OM, ale w szpitalu w myślach i modlitwie łączyłam się ze wspólnotą. Boże Miłosierdzie zaś dotykało mnie tam na każdym kroku. Chwała Panu.

W Gliwicach 5 stycznia 2019 roku w kościele pw. Matki Bożej Kochawińskiej odbyło się diecezjalne spotkanie kolędowe Domowego Kościoła diecezji gliwickiej z ks. biskupem Andrzejem Iwaneckim. O godz. 11.00 rozpoczęła się Eucharystia sprawowana przez ks. biskupa oraz obecnych księży odpowiedzialnych za Ruch Światło Życie. Nie zabrakło też naszego kapłana - ojca proboszcza Waldemara Janeckiego, któremu jesteśmy bardzo wdzięczni za obecność.
Po Mszy świętej udaliśmy się do salki, w której wspólnie z ks. biskupem, przy miłym poczęstunku śpiewaliśmy kolędy. Przy okazji przekonaliśmy się, że ks. biskup Andrzej pięknie gra na gitarze, jak również ma duże poczucie humoru, czym nas wszystkich bardzo ujął.
Był to również czas na spotkanie z innymi rodzinami z kręgów Diecezji Gliwickiej rejonów: tarnogórskiego, zabrzańskiego, gliwickiego, bytomskiego i lublinieckiego.

W zakładce Galeria kilka zdjęć z kolędowania.

Czas adwentowego oczekiwania - czas spojrzenia na siebie, swoje życie i bliskich, czas postanowień, czas nadziei na wewnętrzne przemiany – to okres w naszym życiu, kiedy przygotowujemy się do dnia narodzin Pana Jezusa.
Adwentowy Rejonowy Dzień Wspólnoty Ruchu Światło-Życie stał się także okazją, aby 9 grudnia 2018r. we wspólnocie spotkać się z Panem we mszy św., Namiocie Spotkania i tam znaleźć dla siebie wskazówkę, odpowiedź, zachętę. Do refleksji nad naszą postawą wobec Boga i życia mogły nam posłużyć słowa kazania wygłoszonego przez o. Krzysztofa Wolnika podczas eucharystii i pytanie: Co w naszym życiu, w nas, jest górą, którą trzeba wyrównać, a co jest doliną, która wymaga wypełnienia? Czego jest za dużo, a czego za mało? Niechaj te przemyślenia przyniosą obfite owoce w pracy nad sobą.
Radosne chwile podczas agapy zamknęły nasze wspólnotowe spotkanie.

Niech zbliżające się świąteczne dni pełne będą rodosnych i szczęśliwych chwil. A nadchodzący Nowy Rok niechaj przyniesie same dobre dni.

Maleńka Dziecina, która przychodzi aby ukazać nam miłość Boga Ojca niech Wam błogosławi, obdarza zdrowiem, pogodą ducha oraz Swymi łaskami. 

21 października br. rodziny z Domowego Kościoła spotkały się w lublinieckim kościele p.w. Św. Stanisława Kostki na Rejonowym Dniu Wspólnoty Ruchu Światło-Życie. Uroczystej Mszy św. przewodniczył opiekun ruchu o. Waldemar Janecki. Niespodzianką była obecność długoletniego moderatora koszęcińskiej oazy ks. Tadeusza Fryca. Głównym tematem spotkania było hasło tegorocznego roku pracy – „Młodzi w kościele”.
Podczas homilii o. Waldemar podjął temat tekstu z ewangelii  - "wypłyń na głębię". Te słowa Jezus kieruje wciąż do każdego z nas. Przypomniały mi się słowa św. Jana Pawła II - "Zawierz Chrystusowi, pokonaj słabość i zniechęcenie i na nowo wypłyń na głębię! Odkryj głębie własnego ducha. (...) Przyjmij słowa Chrystusa, zaufaj Mu i podejmij życiową misję. Ludzie nowego wieku oczekują twojego świadectwa. Nie lękaj się! Wypłyń na głębię! - jest przy Tobie Chrystus". Ten piękny przekaz jest dziś  aktualny, a mi wciąż w uszach brzmi melodia piosenki tej treści. 
Po Mszy św. zgromadziliśmy się w kaplicy fatimskiej na katechezie i Namiocie Spotkania.     Nawiązując do hasła „Młodzi w Kościele” o. Waldemar zaapelował do nas, abyśmy wciąż realizowali w pełni nasze powołanie, podjął próbę odpowiedzi na pytania: Jak mam realizować moje powołanie?  Co wynika z tego, że ma ono dany kształt?  Przekazał nam ważne treści, że  dla każdego z nas powołanie jest darem od Boga, że wszyscy jesteśmy powołani do świętości, że powołanie raz przyjęte wymaga ciągłego potwierdzania go na nowo. Odkrywanie swojego powołania musi być realizowane w bliskim spotkaniu z Jezusem -  nie ma innej drogi, jak wracać do Jezusa i pytać jak bogaty młodzieniec: co mam czynić? Co mam czynić, by osiągnąć życie wieczne? 
Nasz Dzień Wspólnoty zakończył się w auli domu katechetycznego, przy wspólnym stole. Był to czas cieszenia się obecnością innych rodzin, dzielenia się życiem. Przy okazji wysłuchaliśmy piosenki roku: "Młodzi w Kościele".  Dużo radości sprawiła nam obecność ks. Tadeusza Fryca z Koszęcina, który wiele razy organizował rekolekcje dla młodzieży i rodzin na Kopiej Górce w Krościenku.  Myślę, że każdy z nas  poczuł na nowo ducha wspólnoty oazowej, jedności z całym Ruchem Światło - Życie.
Rejonowy Dzień Wspólnoty organizowany jest raz na kwartał. Najbliższy, na który serdecznie zapraszamy małżeństwa i rodziny będzie 9 grudnia br.
Asia i Adam